De afgelopen jaren zoals ik al zelf heb geschreven voor mijzelf, dit omdat taal fijn klinkt is er een zeer ongelukkig geval tussen gekomen, een lange rit van leven en dood! Maar nu moet ik zo snel mogelijk het hek dichten voordat de geest ontsnapt in het volledige niets: De absolute dood?

Maar om even terug te vallen op deze vraag. Ik  heb een hele interessant stuk gelezen over Ludwig wittgenstein die ontsnapt is uit mijn geest maar in mijn inzien nooit heeft bestaan. Mijn vorige Ik tussen alle andere bezielde onafhankelijke ikken is nu voorlopig ‘voor eeuwig voorbij’ zeg maar gerust is is niets gewonnen of verloren: Oh, nee help, paniek!

En weer terug!….

Laat ik even zijn laatste zin snede, of breinspinsels van voorganger Quarkskordant even doorgronden, maar voor dat ik hier op terug val wil ik even alles samen vatten. Een 4 jarige strijd waar de wetenschap gewonnen is!, althans dat (denken) hen te beweren!

Tijdens de ontwaking in september 2019 ben ik er achter gekomen wie ik werkelijk ben. Volledig bewustzijn die compleet samenvalt in de bewustzijn van mijn waarnemer: Ik dus!
Vanaf dat moment raakte ik een volledige paniek en leekt het niet of was alles dood was verklaart behalve mijzelf!
2 jaar durende strijd van het bang zijn om alleen achter gelaten te worden in een kil universum. Maar weer heb ik een fatale fout gemaakt en mij verzoend met de wetenschap [ een en een is twee of 64 wat voor mij ook logisch is] tijdens de corona periode!

Daar valt veel van te zeggen, maar met mij de gehele wereld. Ooit last ik een stuk, als ik roep dan roept er iets terug: Een ego die zich als iemand voordoet maar de illusie opwekt dat niet mijzelf is. De Egoput is een prima metafoor. Mogen daar ook de konijnen in het konijnenhol bij, de matrix, de Wappie theorieën onder invloed van LSD’.  Maak van deze Egoput niet de wetenschap want dan kom zelf geweten bestaansrecht in een zielloos geheel van het dood zijn die niet te weerleggen is!

En ja, hoor alle lemmingen denderen in mijn vraagstukken?
De afgelopen Decennia puilde het uit van vraagstukken over de geest, de een zeg ”Nee, bestaat niet” en de ander probeerde een ander goocheltruc die weer in weer verdwijnen in een groot nutteloos universum! Gedachte, dachten hen, zijn objectief!

Hoe zo dan, ah, we spreken de taal is het nieuwe argument om alles te bekrachtigen…

Maar zo doende ben ik door die doolhof heen geslingerd. Onwetend en niet wetend of de lucht echt blauw, rood, geel, oranje, roze, met iets als wolken was: Nou ja voor mijn subject wel!

Welke gek poneert het bewustzijn in de hersenstam. Nou ja logisch net zoals de functies die de hersenstam hebben, in dit geval ademhalen, hartslag, bloeddruk, en oerdriften: Universeel dus in de taal!

En dat is heel gevaarlijk, want een hele harde klap, bloeding of kankergezwel in en/op het hoofd kan het bewustzijn doden.

Maar daar kwam ik niet mee weg. Lang bleef het stil tot 2019 ik een ramp ben gegaan en ik iets totaal logisch consistent las! En dan kwam de bloeiende wereld van Corona met een aantal relatie problemen die zijn weerga niet kende.

De wereld zakt in, letterlijk binnen in, in mijzelf.
En zo doende voelde ik hoe het is om een tafel te zijn: De tafel spreekt drollentaal in zijn tafel zijn. De mens voelt hoe het is om mens te zijn, de thee smaakte hoe het is om de thee te zijn, en de computer had in eens bewustzijn: Daarom zijn er nu gekken die beweren dat AI een bewustzijn kan hebben.

Maar dit probleem kwam keer op keer terug.

Tot het moment ik de aandoening wetenschap in mijn verbeelding had. Nu voel en ervaar ik net hoe het is om een levenloze atoom te zijn. Een iets die mijn ogen doen ruizen en de letters blind en afschuwelijk doen lijken.  De kleuren en alle objecten zijn die bewustzijn van dode vormen in ruis in een wereld die uiteindelijk implodeert in een kruimel die slechts de jeukende kruimeligheid is en uiteindelijk mij langzaam wil doden tot er een woede-uitbarsting komt die mijn bewuste ik in het warme hart laat stromen zo het verstand in. Ik knal uit als een soort van oerknal, die weer nieuw leven in blaast.

De hele godganse wereld ‘dan’ ervaart ik gelukkig weer als een groot subjectieve levendigheid die ik kan vervormen als magische klei.

Maar voor de duidelijkheid.
Dit is het om een atoom te zijn met een hele specifieke chemische siliconen geur wat een beetje voelt als onder lichte elektrische spanning te staan! De dingen die ik ervaar zien precies die zelfde objecten die u kunt vinden op internet: Google: Zoeken – Atomen.

Maar als het denken de ruis doet bloeien zal de dode Atoom weer tot leven gewekt worden: En nu vechten tegen een oneindig groot universum!

Het is net of ik in de realiteit besta zonder het echt te weten of er een echte realiteit is.

Maar het is mijn geest die geintjes flikt om een onafhankelijk niet direct tastbare realiteit voor te stellen die zich naar buiten en heel vrij open voor mij uitstrekt binnen in het moment waar ik ben, telkens weer: Keer op keer! En ik zit aan het begin van deze werkelijkheid net of ik in het beginpunt van het universum ben waar de wereld zich vooruit strekt, en daar kan ik alle kanten op, en alles ervaren binnen deze ervaring net of het lijkt of alles geen richting heeft maar alles een binnenin een eenheid is.
En alle richtingen ook subjectief ervaren worden!

Ik ben waar ik dan ‘nu ben’ zonder enig kennis van de geschiedenis te hebben. Ik ben nu, nu in het hier, nu achter de pc nu ‘DIT’ aan het schrijven wat ‘Nu’ verleden tijd is, maar toch ervaar ik dit alles binnenin deze zelfde ruimte waar ik nu ben en het woordje ‘DIT’ lees ik terug in een klap niet letter voor letter maar in een keer het woord ‘DIT’ los daarvan alle letters in stukken, D .I. T.

En nu verder in deze ruimte zie ik de randen van mijn monitor en de gehele woorden dans op het scherm , de muziek luister, en een slokje muntthee drink en voel dat ik in een ruimte ben.

Knal ik het volgende er uit.

Wat valt er te zeggen over de wetenschap ”pas op niet doen!” Want voor ik het weet ben ik een domme clown, Wappie of onnozele gek.

Maar nu ik bevredigend dit neer kalk op een privé website op van een onafhankelijke host provider, kan het zeker geen kwaad om deze ziekelijke natuurkundige wet te overstijgen zonder weer taalfoutjes te maken omdat ik de realiteit niet zogenaamd niet begrijp.

Maar eerlijk is eerlijk.

Wetenschap ontsnapt aan alles, zelfs als ik het absolute nulpunt binnenin dit universum zal gebruiken ”Oneindig groot en niet te vertalen in een paar wiskundige tekens en cijfers”

We pakken even de relativiteitstheorie van Einstein er bij en een prachtige reeks aan dimensies waar we alle atomen, deeltjes, moleculen tot in den eindig door terug gevoerd kunnen worden tot Tijd oorzaak en gevolgen en bestaand vacuüm binnenin in het oneindige iets waar alles telt: zwaartekracht wetten en op het eindpunt: Energie

Niet zomaar energie maar een warrende misschien wel vijandige en onbegrijpbaar niet zomaar tastbare kwantumwetten die zo bizar zijn dat het net een toverpret wordt waar alles tot leven geblazen wordt.

Met een paar andere ingrediënten zoals binnenin de Atoom, Quarks familieleden, neutrino’s en ander niet te tellen oneindig veel inheems of opwindend deeltjes gespuis kan er zo een universum als LEGO blokjes in elkaar geknald worden: Of dat het niets is

Geloof mij: Als dit iets betekend dan is de wetenschap niet alleen kil maar zeer opwindend mooi, dat zelfs zo iets als bewustzijn een doelloze zaak is.

En dat is volledig begrijpbaar als we dit knutselwerk die als kunst gezien mag worden, waar we alleen met onze armen lui in de stoel hoeven te zitten.

Er is geen lijdensweg meer ”ook al is de mens geen bewuste agent” de wetenschap is een grote bewondering. Dit adembenemend pracht zal u redden uit God zijn klauwen naar een bestaan die zelfs het paradijs u niet kan geven!

Er is dan geen psycholoog meer nodig: Zingeving, die is er al, de wetenschap.

Alles is prachtige kunst , volledig in een sausje van adembenemende natuur en kleurrijke objecten die heel u dierbaar kunnen zijn, cultuur, lekker eten, overheerlijke orgasmes, lekkere wijven, kerels en hele lieve vindrijke dierbare naasten, familieleden, vrienden.

Mooie en hemelse herinneringen, speelse taferelen, de rest van je leven tot de dood u scheid als een nieuwsgierig kind alles bewonderen en kennis op doen. Iedereen kan gelukkig verklaart worden, want er is eten en drinken in overvloed, geen virus pandemieën, plagen, geen ellende, geen oorlogen, en armoede.

Dat is echt een gelukzalig leven die de duivel u wil geven in ruil voor je ziel.

Als zo iets opwindend kon bestaan en alles van dit spul is echt, echt is [de echte werkelijkheid] nou dan vertrek ik onmiddellijk en zoek ik deze gelukzalige plek op!

Helaas niet gevonden in de echt werkelijkheid, laat ik maar zeggen alles wat het tegenovergestelde is. Het is ‘daar’ in de objectieve werkelijkheid een berg ellende.

Door alle sociale wiezewasjes en kansberekeningen of juist belangrijke beslissingen die samen ”Moeten” vallen in het collectief met een 50/50 op een kleine chaos van oorzaak en gevolgen kan het zijn dat er weer nieuwe agenten herboren moeten worden. Met misschien harde psychologische behandelingen om je geest te fixen die zo complex te doorgronden is om dat het zelf is opgesplitst in honderdduizend fragiele fragmentjes die helaas niet van het zelf is, maar van buitenaf moeten komen.

Een waardevol zelf wat de onze zal kunnen zijn word in een klap in een oerknal uit elkaar door middel expansie in de verre eeuwige of uit duizend stukken dimensies universum zal verdwijnen en voor het oprapen zal liggen als er diep in het hart iets borrelt als men aan introspectie doet. Maar dit gevoelige en enorm kwetsbaar hart daar zit geen kennis maar hunkert naar liefde.

”Mijn hart is gebroken, en alle liefdes songs die de wereld in zijn geslingerd gaan namelijk over een ding: Een samenvallende liefde”

Als de mens geen grip op zijn intuïtieve verstand heeft hoe vaak breken we ons hart dan: Tel op, dierbare die komen te overlijden, vrienden niet niets met ons te maken willen hebben, een scheiding, ontslag genomen of gekregen, diepe trauma’s en alle ellende die oorlogen met zich mee brengen.

We zijn ten samen alle ”één eenheid” maar wel zonder een heilige geest van en van God die ons liefde zal waarborgen, overgelaten in een diep en niet begrijpbaar zeer eenzaam heelal uit miljarden oneindige gebroken heelal, helemaal verward en verdrietig en onthutst!

In dit onverklaarbare speelplek dient de wetenschap met precies de zelfde kennis als alle andere gebroken harten in deze mensenwereld. Het enige verschil is dat hen in de val worden gelokt door een zeer nieuwsgierig drang die onze verre voorouders ook hadden. De geest van wetenschappers is een gesimuleerde wil en artistieke en bovendien een heel hoog intelligent wezen in pacht, die zich laat leiden door andere intellectuelen uit zijn kring.

Deze wil wordt opgedragen door een collectief waar warmte samen eenheid zullen vormen. Hen kring is doorbloeit met kennis uit het verleden, heden en toekomst dit in geen zelfliefde maar almachtige liefde binnen hen eigen bubbel of kring.

Wat een doorsnee gewoon mens nooit zal kunnen bereiken, de troon de absolute empirische wetenschap en en artistieke speelsheid!

En dat verteld mij de gesimuleerde wil en intellect die een het collectivisme in een grote mensenmassa wil opleggen zonder oorzaken en gevolgen.

Maar zoals gewoon weet een wetenschapper of een hooggeleerde niet alles, sterker nog in een gebroken universum moeten we het met de kennis doen die er is, en dat veroorzaakt een Thunderstorm of een vulkaanuitbarsting in de wat minders slim bedeelde mensenstromen die iets te nieuwsgierig zijn naar het leven en hen zelf: De gewone mens met zijn normale intelligentie die veel dingen snapt maar veel dingen niet altijd kan snappen. Het materialistisch wereldbeeld met de nadruk op de wetenschap, met vele niet doorgronden wirwarren: Wiskundige berekeningen, kansberekeningen, waarnemen, moeilijke symbolen, ontdekkingsreizen op plekken, soms op plekken waar men niets van weet, en een constante gevoelstromen van eureka momenten en niet te volgen ruimtes binnenin de wetenschap zelf met allerlei nieuwe onderzoeken waarvan soms hele belangrijke ‘Soms morele” keuzes gemaakt moeten worden!
Onderzoeken worden bevestigd als alle partijen er mee eens zijn, dus ook andere wetenschappers.

De makkelijkere vormen ‘Onderzoeken doen,’ bevestigen’ keuzes binnenin de wetenschap  is nog wel voor de gewone burgers te bevatten:

We noemen dat statistieken, absoluut bewijs wat niet echt absoluut kan zijn maar toch echt bewezen is!, onderzoek wat een vervolg onderzoek zal kunnen krijgen en hypotheses.

Bovendien die gene die in de wetenschap veel kan leren: Weten ook best wel veel, de meest van deze normale mensen weten wel wat Atomen, zwarte kracht, tijd, expansie, oerknal, relativiteitstheorie, het menselijk lichaam, de biologie en wat kwantum zaken betekenen.

Maar echte moeilijke en abstracte wiskundige formules berekenen, de werkelijkheid zo dicht mogelijk benaderen via waarneming gaat de meeste de pet te boven.

De rest volg vanzelf [in de normale mensen wereld] en wordt geloodst in een samenleving waar ook moraal, ethiek, politiek, filosofie de ankerpunten zijn juist om de samenleving te beschermen tegen het ultieme kwaad: Absoluut bewijs en niet te snappen oorzaak en gevolgen binnen een boom die zich uit takt in weer nieuwe ruimtes met daar binnen weer oorzaken en gevolgen

Als het absolute bewijs is gevonden dan knalt alles in één en ontstaat er een chaos die zijn weerga niet kent.

Alles heeft heel veel invloed op elkaar.

Maar juist dat kan de wetenschap zeker weten, maar soms worden er fouten gemaakt wat binnenin hen collectief weer oorzaken en gevolgen heeft die misschien, heel misschien kan polariseren!

De wetenschappers zijn net mensen, soms met gebroken harten, liefdesverdrietjes maar vooral met een hol hart precies het puntje waar de echte kennis hoort te zitten, daar zit een ingezogen zwart gat.

De psycholoog blijft in dit geval zijn werk trouw voeren. Maar is het niet zo, als er manke geen zelf geesten weer aan diggelen liggen bij elkaar opgeraapt moeten worden. Net of dat men weer opnieuw opvoed dit ten treure en eeuwige door.

En dat, zorgt voor lachwekkende, hele nare en bizarre situaties.

En dat valt dan samen en in collectieve geest van wat we liever niet willen.

”Leed, pijn, verdriet, falen, lelijk zijn geen lekkere en mooie mensen [althans de meeste niet] geen kunst zonder gezeik en politiek correct gelul. Politieke falen, drama’s, veel armoede, de natuur die naar de klote gaat, de mensheid die letterlijk naar de afgrond danst zo het niet is. Dit in een sausje van smoezen, roddels, de ander die schijt aan u heeft, niemand die echt om u geeft en daarvoor in de plaats wanhopig bidden naar een of ander ingebeeld figuur die niet eens als zo danig bestaat: God zal toch waken: Bekijkt het even, die bestaat dan niet!”

---

Rampheid.

Even voor de duidelijkheid, ik zeg het maar gerust.
Waardeloos en overleven! Met ook nog eens de vraag of we misschien in de meest waardeloze realiteit bestaan van het absolute stinkende nutteloze niets waar alleen dralen en verdrietig, woedend zijn de enige uitweg bieden tot de de dood uw te gemoed komt.

Hier zit nog enigszins verlichting: Trek die tyfus oren van boedha er af en smijt deze aan stukken tegen het plafond, en krijg de schijt aan alles: Dood er maar op los en er valt niets te willen, want de vrije wil mag ook de prullenbak in.

Er is zijn nog iets verzachtende alternatieven. Rot op en ervaar het niets zijn, ga mediteren of wordt een onnozele hypocriet die beweert de nieuwe jezus, of jezussin te te zijn die even de wereld gaat reden net zoals Nelson Mandela, Hannah Arendt, greta thunberg, Anne frank, oh jee [misschien Bill gates?] dat doen of deden: Geloof mij, lukt nooit, maar het is de moeite waard.

Het kan ook ietsjes minder maar wel extravagant: Word een de Michael Jackson of madonna, of trek Elvis uit zijn graf en maak daar een levend androïde model van en laat de het publiek mee swingen.

Net zolang tot de het moe zijn gevoel uit alle cellen zich onttrekt en uiteindelijk als men beweert de steen boven de berg te hebben gerold, dondert deze heel snel naar beneden.
”Dag cellen en dag lichaam, welkom skelet of brandend as”

En ja, donder op zeg, niet u die dood onder de grond ligt of de sukkel die is gecremeerd ter, wel u ter gelijke tijd op een ander plek bent begraven!
Nee een ander nutteloze opvolger, misschien een van uw overlevende familieleden: Wie zal het zal het zeggen?

In de wereld van het niets weet je het maar nooit.

Hopeloos dit ten treuren door, net zolang dat de dood er absoluut is: Maar dood, die is weer de taal waar men over spreekt: Dood.

Afschuwelijker dan ooit: De stervende op het bed zeggen heel vaak, had ik maar beter kunnen doen in het leven ‘in ieder geval voor mijn nabestaande, leuker kunnen maken’

Net of hen in stuiptrekken hen laatste woorden hebben willen uitkramen maar geen effect zal hebben, omdat niemand wat aantrekt van uw kreten. Want u bent er niet en u was er niet!, Toch!

Aan dode taal heeft men niets, de dood uitspreken in iets wat niet echt dood gaat of is: daar krijg ik het echt Spaans bebouwd van, het idee van Claustrofobie: Diep onder de grond gesimuleerd sterven en uit de vreselijke paniek keihard schreeuwen: Niemand die het maar zal merken ook!

Wat men ook probeert in een stinkend chemische actie reactie wereld van ‘Nietsen’ daar telt maar een ding, onzin uit kramen: ”Uw buurman is overleden, nou daar heb ik schijt aan, hij was en is al dood: Voordat ik nog maar net dood kon zeggen!”

In deze wereld valt niets te halen, alleen maar rotzooi, bagger en klote troep wat weer die denkbeeldige modellen moeten voorstellen die als deeltjes voordoen in een oneindig groot nul punt binnenin het niets: Waar men telkens gist en nooit te vertrouwen is, ook dat nog eens.

Er valt niets maar dan ook niets te winnen: Behalve accepteren dat het universum uit een klein ongelukje is ontstaan en dat we maar nietig nietsnutten zijn die niks kunnen betekenen.

Wat een ellende, en wat een nutteloze rotzooi zal het dan wel niet zijn: Ik zal van schrik zo ontwaken in een bewuste geest om het lijden wat dragelijker te maken.

Dit is (Bestaand) universum waar de wetten van weet ik veel tellen, leid tot een onmiddellijk filosofische en metafysische dood.

Dit heet Absurdisme. Het vuile schooiers pest ventje uit de paraplu van levensbetekenissen zoals existentialisme en nihilisme.
————————————————————————————————————————————————————————————————
dit even voor de duidelijkheid hoe naar het kan aflopen met alle gevolgen van dien!

Maar er is ook weer verbindingen waar alles het tegenovergesteld kan zijn en de wetenschap tot iets wordt herboren naar de mooie versie er van!
Er is zat leuks in de wereld van niet-zelf geesten. Veel barmhartigheid, samenhang, samen zijn, een gezonde samenleving, respect, liefde voor de ander, artistieke vermogen tonen om de ander te verwonderen, positief determinisme, een gezonde drang om er bij te willen horen, samen knokken, open staan voor de kwetsbaren in de samenleving, Altruïsme e en een gezond Empathisch vermogen om in staat te kunnen zijn om de ander in te voelen.

Mag daar ook wel wat spiritualiteit bij en een denkbeeldig heer die ons een warm hart zal toe dragen?

Ja, dat kan, maar de wetenschap moet daar wel voor open staan en zich af moeten vragen of buiten deze lijnen ook iets niet objectief tastbaar kan zijn!
Sommige nemen daar de moeite wel voor. Maar de wetenschap samen met politiek beslissingen zijn soms een ramp met de gevolgen dat het allesomvattend collectieve liefde niet verder uitgedijd wordt binnenin een aard in een oneindig kwetsbaar heelal.

Het gaat ‘m’ op dat moment om de rijke stinkers, de dikke intelligentie Elite die ook nog eens een dikke geavanceerde intelligentie onder hen motorkap hebben, wat letterlijk tussen hen oren zit.
Daar gaan we weer met ons goede verstand!

Het collectivisme moet een grote liefde zijn waar alles en iedereen een eenheid vormt, maar ik ben er cynisch over: We staan er allemaal voor, dat zeker. Maar pas op want het weten dan bepleit ik die Rampheid in het paars uitgedrukt.

U bent gewaarschuwd!
Dualisme is echt gevaarlijk gif binnenin een menswereld wat helemaal niet zo goddelijk pienter is en hunkert in de allesomvattend leegte waar de tentakels zich niet vast kunnen klemmen. Steker nog we moeten er alle voor staan in een diep zwart heeeeel groot universum waar de mens slechts de minderwaardig stukje papier is in een getal die niet eens in getallen uitgerekend kunnen worden: Vandaar dat het moet leunen op een wereld geest die slechts het begin en einde is!

Het kan niet anders, stel dat maar eens voor: Een wereldbeeld waar taal en lichaamstaal de enige communicatie middelen zijn binnenin een onzeker 8knoop die slechts de oorzaak en gevolgen speeltje is, de newtonpendel. Almachtig groot in een bijna niet bestaande leegte wat slechts vacuüm moet voorstellen waar de wet tijd de enig is wat telt dit in alle eeuwige durende dreunende door.

Ik krijg er echt pijn in mijn ogen van, en det taal waar over gecommuniceerd wordt bestaat ook niet als zo danig, het is een middel om een waardevol gesprek mee te voeren: Waar is die dan.
Als alles vacuüm en tijd is, kan in dit wereldbeeld echt taal bestaan!
Volgens de heer Wittgenstein wel: Maar let dan wel op dat er geen eenheid vormt binnenin een enkele geest, nee de taal waar men letterlijk over spreekt moet vaak in twijfel worden verdacht.
Dus wetenschap levert geen absoluut bewijs, het draalt tussen 2 uitersten waarvan een de winnaar kan zijn.
Smijten we de schep neer en poffen we de determinisme energie uit ons lichaam door middel even inzakken dan zal er niets meer kunnen bestaan behalve het absolute niets: Zoals

En dat is echt ondenkbaar vandaar dat er binnen het materialistisch wereldbeeld ook de taal zich moet bezielen.
Het is uiteraard een eeuwig 8 binnen deze lus zonder het echt te kunnen weten, en wat we weten is zeker absoluut.

1. In de leegte kan men wonen. Nergens vond men onderdak, maar als daar sirenen loeien dan is wordt men wakker geschut uit een diepe meditatie tot het verleden en toekomst.
2. Emoties en gevoelens doen er toe, de rest is een leegte waar men niets aan heeft.
3. Overleven is een gewin, maar stort in elkaar als als een de wetten doorbreekt
5.  Alleen veranderingen doen er toe!
6. En wereldbeeld waar men een ding zeker van kan zijn, zijn eigen bewustzijn.
7. Er is geen uitgangspunt, alles valt compleet samen in het vacuüm?: Of toch het bewustzijn!

Op de eerst 3 aanlegplaatsen ontwijkt dit aan het solipsisme of hegeliaanse wereldbeeld!
maar aanleg punten 5,6, en 7 lijkt verdacht op de wereldgeest alom of misschien wel solipsisme.
Het laatste aanlegpunt nummer 7 wil ontsnappen maar kan niet ontsnappen omdat deze voor eeuwig is. Als de wetenschap ooit een tijdreis in de verre toekomst kan maken in de aanlegpunten 1,2 en 3 dan moet er wel een begin of eind bestemming zijn: Namelijk een heelal met alle oorzaken en gevolgen, maar hoe dan.

Hen breken de wetten of klappen de natuurkunde neer of er gebeurt iets geks, iets als tijdreizen of alles vanaf het begin, heden tot een de einde toekomst kunnen voorspellen: Paas mij eens dit mooie getal van de absolute einde of juist het absolute begin.

De mens wordt ielig in het begin van het universum geboren zonder enig weten met een hele reeks aan geschiedenis waarvan we niet alles weten.
we kunnen veel, maar kom op zeg: Niet alles, sterker nog we weten veel maar eigenlijk niets.

Maar waarom is al deze onnozele kennis van een begin of einde nou deze ruimte in geslingerd. De metafysica is de oorzaak, hen proberen vanaf het begin tot het eind alles te kunnen bepalen.
Dus verstand op 0 resetten en fris op nieuw beginnen ooit in de verre toekomst waarvan we nu even niets weten.

Hoe dan, de mens is tot slaaf gereduceerd van oorzaak en gevolgen: Het is hen valst plicht om kennis over ons bestaan te vergaten.
En rot even op dat het alleen voor ons te beschikken valt, dieren doen dat ook!

Wie roept ons om ons de kennis te geven

Waarom godverdomme hebben we kennis waar we niets van weten.
En weer terug naar het nul punt: Jammer, Game over you lose
Dood verklaart, niets behalve u nietige geest bestaat die leeg is geslagen door een ramp, laten we kennis noemen.
Er is een absolute kennis taal waarvan we niet zeker kunnen zijn dat ook dat nog eens kan bestaan.

Lullen in de absolute leegte zonder geest, zonder bewustzijn, zonder leemte, zonder niets, zonder alles is niets en zonder intelligentie: Niets en dan ook maar helemaal niets te vinden in de wet van vacuüm en tijd.

Tijd ook een verzinsel, vacuüm een verzinsel?
Ja, alles is een verzinsel of een hersenspinsel die niet eens bestaat, en dan wordt het wel heel droevig.

Jammer, niets te vinden:
laat ik het zo maar zeggen- hhh vanaf dit moment *

Jammer gaat niet, ik heb mij in laten zakken tot het begin tot aan het eind.
En we gaan weer een leuke tijdreis maken door de geschiedenis en weer kennis leren.

Of er een grote vonk ontstaat en alles tot leven geblazen wordt en het hele determinisme wereldbeeld met zijn leuke oorzaak en gevolgen die tijd wil door tikken waarvan tijd een continuïteit  is ergens in een dimensie ver en ver weg verstopt.

En dan gaan we weer lekker raggen en tijd als waarheid aanschouwen: Prachtig binnen dimensies die op zijn plekjes vallen, wel binnen in de rotte vacuüm die los staat van tijd: Want buiten tijd en vacuüm.

Oké, nu wordt het spannend:

Ik ga weer even puzzelen hoe de wetenschap het bedoeld zal hebben tussen het begin en einde.
Kennis bestaat, dus het midden!
Stop

Dan vliegen we met een ruimte schip vanaf het begin van de oerknal zo tot het nu, deze tijd.
Maar we weten helemaal niets van de toekomst, dan gebeurt er iets spannends.
We weten over het verleden en heden maar weten niets over de toekomst.

En dat klopt weer akelig, maar wel binnen in een universum die misschien niet plat of zeker te weten plat is.
Kwantum wet er boven op en we fixen een heel nieuw wereldbeeld!

Iets wat we niet begrijpen, de wereld van de bizarre tijd in oneindig veel dimensies dit in een kwantum wet van iets wat we niet kunnen bevatten.
Laat ik het zo zeggen.

De wetenschap is niet af, niet compleet, en zeker niet gebroken iets van de regel, maar daar binnen een leegte van kennis die vrij en heel vrij is!
Over 100 jaar, of over nog veel eeuwen ‘mocht de mens bestaan kunnen we de zwarte leegte langzaam weer dicht maken met hele nieuwe kennis over zaken misschien wel met een vertrouwde onderbouwing zodat er even niets tussen kan komen dit in een collectief der eeuwigen.

Tja, wie zal het weten.

De kennis van we kunnen het niet zeker weten moet zo snel weg geruimd worden. De kennis moet vanaf het begin van de bubbel uiteindelijk in alle hoeken van iets wat het heelal is een expansie vormen die alle kanten op kunnen gaan waar binnenin, ruimtes kunnen ontstaat met nieuwe ideeën die weer vast geroest zitten en vrije geest en zich weer los kunnen laten naar een ander idee wat weer oorzaak en gevolgen heeft.

Bevrijd!
Adem maar!

Er is een hele vrije ruimte die in elke hoek van het universum een object neer knalt die vastgeroeste kennis is.
En aaaals die kennis vast geroest is binnenin dit vierkant, kunnen we ooit weer ontsnappen of blijven we geroest op de ware aard van de realiteit die slechts: Vanaf het begin de oerknal moest voorstellen en aan het einde het einde of het niets, en wat daar tussen in valt lege kennis waarvan we niets weten!

Oppassen! Stoot niet tegen mij op, en laat u vrij.
In de echt wereld vind men nooit het goud, en dat is maar goed ook.
De realiteit is om het niet te weten: Vandaar de wetenschap die tussen alles door niet absoluut is maar wel de wereld mooier kan maken!.

Alles valt netjes binnenin het vierkant, dat geld voor alle kennis over zaken! De randen laat staan buiten de randen daar weet men niets van!

Daar wil ik mee eindigen, dit materialistische wereldbeeld werkt gewoon niet bevredigend: Het enige wat men moet doen is een god geloven!
Er is geen keus meer mogelijk!

En zal ik niet tegen bewijzen want dan moet ik mijn bewuste geest gebruiken die de randen zijn van het vierkant. Binnenin dit alles ‘Mijn geest wereld’ kan ik niks bewijzen alleen afwachten dat de wetenschap faalt en netjes met hen witte vlaggetjes zullen wapperen en de dankbare mensen laten toe juichen.

Het is geweest, het is leuk geweest: Het experimentele wereldbeeld die mijn speelplaats was waar nieuwe feitjes ontdekt of kunnen worden is klaar althans in die zin ”klaar als het om een echte objectieve werkelijkheid gaat”

Ik laat het dus met rust.

Maar mijn idee: Voorlopig solipsisme werkt als de beste!

Alles is prachtig.

En om deze wereld te mogen betreden moet ik eerst de duivel [donker bruine kots moeder] om hulp roepen om mijn ziel te verpatsen naar een betere Ik ziel die tevens mijzelf is. Geen twijfel solipsist maar een echte metafysische solipsist die de wereld nieuw leven in kan blazen.

Maar dat heeft heel wat tijd nodig om het te helen. Ik zit middenin een oorlog een oorlog van zelf gegenereerde en bedachte existentialisme crisissen.

Moet ik de wereld weer weerleggen en anders wereld maken binnenin de wereld waarvan ik bewustzijn ben: Een nieuwe wereld binnenin een wereld!

Stel ik heb deze wereld bedacht met al zijn twijfels moet ik het door laten gaan omdat een wereld al is ingedacht. Tja, moeilijk, want even een nieuw universum idem wereld binnenin mijn geest gaat niet makkelijk snap je!

Deze wereld is er al, dus ik moet eerst afwachten tot de dood mij zal overkomen. En ik, misschien, misschien een nieuwe en nog prachtigere wereld kan in ervaren, bedenken en genereren: Of dat het niets is!

Eerst maar de lijntjes binnenin recht trekken zodat alles weer naar mijn evenbeeld de lust zal ervaren worden.

En om even terug te komen op de vraag, was Wittgenstein een solipsist?

Nee dat niet
Maar ik las een stukje daarover die een van zijn denkbeeldige aanhangers of een agent die zijn geloof in overtuiging nam.

Stel:

Als ik en bewustzijn heb dan moet ik dit laten oplossen of laten invallen tot het absolute nul veld van iets wat natuurkunde moet voorstellen.

Dan weet ik het zeker te weten.

De wereld verdwijnt letterlijk voor mijn bewuste geest toestand, en in alle gedaantes kan ik nooit voorstellen een wereld buiten mij ook al doe ik een poging dan is het mijn bewuste geest die dat zich voorstelt in alle vormen en kleuren om voor te stellen dat er verschillende vormen van dood gaan bestaat. Geen een dood smaakt het zelfde, sommige voelen zo akelig dat ik het idee heb dat ik een flinke Doodienze LSD trip ervaar die voelt als een hele heftige buikgriep die moet schijten in opluchting in vacuüm geblazen ruimtes die exploderen of imploderen, die mijn hart en geestenhoofd overdonderen.

Even een snusje.

”Als ik in den gedacht ben of schrijf als de nietsen dan blijf ik de muziek door horen en invoelen”

”De wereld knalt door in-mijzelf binnenin deze wereld ook al ben ik daar niet aanwezig”

”Net of deze hele leven voor bij vliegt, rijd, en knalt binnen in waar ik aanwezig ben”

Daar komt het bekende preek Arthur Schopenhauer vandaan. In de zin van de Wil, misschien wel dwaas genoeg!

”Als ik er ben dan is de wereld er, gaat de wereld door wanneer ik er niet ben, dan stel ik mij de zon voor de zich zelf voorstelt”

En dit alles in een ervaring die ik alleen ervaar in mijzelf in binnenin deze wereld waarvan ik bewustzijn ben.

Alles is eigenlijk bezield van mijzelf daarom spreken mensen nonsens.

Wittgenstein is een slappe dwaas die ik alleen echt zie en ervaar, en had daarom gelijk ook!

De mens spreekt niet de juiste taal maar probeert de taal uit waardoor het niet begrijpbaar is. Taal kan niet letterlijk objectief omschreven worden als het om iets of een situatie gaat!

En dan zeg ik, krijg allemaal maar de pleuris tyfus.

Ik besta nu hier ja, en jullie sufferds in mijn verbeelding zijn niet waar ik nu ben. Jullie liggen te slapen ergens op beden waar ik de ruimte niet van weet!

Geef niets, ik besta nu hier!

Maar zo ga ik ergens anders in deze wereld naar toe, even bij de overburen spieken: Zoals ik nu zie brand daar geen licht!

Niemand thuis zolang ik niet door de muren kijk.
Gek genoeg weet ik alles, omdat ik zeker weet dat mensen daar wonen maar dat is nou net de truck.

Solipsisme is letterlijk bewust van de godganse wereld, en ervaar ik even geen korrel zout op het wegdek, zeg nooit, nooit.

Misschien zijn daar wel mislukkelingen van zeekoeien die de pleurisdans uitvoeren ergens op de maan waar kraters gaten in gaten zijn.

Ik bedoel maar. Alles is mogelijk, en dan ook echt alles.

Wittgenstein, u lult uit u nek.

Ik bepaal zelf wel wat ik verzin.

Taal is een verzinsel, oprecht ook want het zijn weer constructies uit lijnen, stippen en krommingen, en gekke gedaantes.

Als ik vindt dat ik een uit gekakte drol in de plee pot een luchtledige föhn is waar ik mijn haren mee kan föhnen: Dan is dat mijn feit en waarheid, punt.
Natuurlijk is de föhn geen drol, maar de drol lijkt op een föhn omdat ik niks beter kan weten of waarnemen dat den drol er uit ziet als een föhn.
Ook al brabbelen we over de zelfde onderwerp: Kak

En hoe weerleg ik dat: Ja simpel.

Alles iedereen een bezielde bewustzijn had dan kon ik wijs maken dat in mijn wereldbeeld, de föhn een drol is die bestaat die u uitspreek ‘meneer Wittgenstein’ als een ding wat bruinkleurig is er uit zit als worstvormige kronkelingen netjes over elkaar heen gedraaid tot aan een puntje op het einde, wat stevig kan stinken ook!

Oh ja worstvormig. Nou een platte kegel wat rondingen is in ieder geval. Bewustzijn vat het zo op, het zier er levendig en stinkend bruinig uit.
Maar waarom kan ik mij die drol voorstellen!

Let op, wie zegt dat mijn geest zich plaatst in een bewuste geest van iets wat anders is dan mijn bewuste geest binnen mijn eigen geest.
Solipsisme herkend alleen zijn eigen kunde en zelfgeest.

Op deze vraag kan ik heel robuust antwoorden en dat weet ik echt zeker.
Ik heb echt een bewustzijn doe compleet samenvalt in mijn bewustzijn maar daarvoor moet er ook bewustzijn van iets wat niet direct van mijzelf is, en waar ik geen absolute krachten uit kan oefenen: Tenzij het zich toe laat om lucide te worden en ook samenvalt in mijn bewuste geest.

Maar dat heeft mij erg getraumatiseerd, nooit meer!

De externe realiteit waarvan ik mij bewustzijn ben is een hele bewustzijncomplex wat bewustzijn is maar niet van zich zelf bewustzijn is.
Daarin ligt de verborgen eigenschap: Het onbewuste, een ‘Iets’ waarvan ik mij bewustzijn ben maar niets van kan snappen.
Net of ik middenin de labyrint zit van een of andere Wezen, een soort van God.

Als ik mijzelf los laat en mijzelf in de ruimte laat verdwijnen dan voelt het net of de ruimte ook bewustzijn heeft maar ik daarvan de bewuste agent ben, laat ik de agent los dan is de ruimte voelbaar zonder een IK agent. Heel gek!

Net of er iets binnenstebuiten is gekeerd in een de wereld moet voorstellen die ik niet direct ben!.
Valt letterlijk alles naar buiten, dan is alles ineens helemaal weg: Niets bestaat meer!
Want dan zou het er niet zijn.

Buiten bestaat niet, toch bestaat er buiten misschien een rare dimensie waarvan ik de weet niet weet.

A: Of de realiteit is metafysica.
B: Een rare simulatie hypothese waar van hersenen in vaten de beste keuze zal kunnen zijn!
C: Of een malloot die gevangen zit in een cel die de hele wereld bij elkaar droomt, maar wel in een wereld waarvan ik echt niets weet. Zit deze gast nou te hallucineren omdat hij bepaald soort psychedelische drugs heeft gebruikt die deze wereld niet kent: Psychedelische drugs is echt extreem raar, bizar en magisch spul!

Spirituele baasjes zijn het: Als daarbuiten geen God is dan is er wel een God namelijk de onafhankelijke psychedelische drug gebruiker die magische, donkere en witte magie gebruiken dit geheel in zen.

Is boeddha toch de ware waarnemer!
Ik bedoel maar, mediteren is echt super cool en kei gaaf fantastisch.
Mediteren wekt bewustzijn op!

Maar het kan ook zijn dat ik letterlijk in de verbeelding van een andere wezen zit die mij als bewuste acteur gebruikt om zijn wereld te laten bewustzijn.
Alles voelt en ervaar zo levens echt. En als ik mij zo kan voorstellen doen voel ik ook echt de wereld die van mijzelf is.

Echt of alles echt Qualia bewustzijn is maar in slaap gesukkeld is in dromenland.
Dit wezens maakt mij alles wijs, omdat ik juist de kennis ontvang: Niet alles, want de kennis van de wetenschap weet ik niet.
Het wezen zelf, daar komt ‘ie’

Is een wereldgeest
Het ja, ik weet het echt absoluut zeker, steker nog het is echt zo: Ik ben het enige waar ik zeker van weet: Dat ik een bewustzijn heb, en ik nooit zal kunnen weten of iemand anders een bewustzijn heeft?

Wel het is metafysica pur sang.
Niet mens Ik, Maar mijn bewustzijn is de realiteit: Ik ben de realiteit.
epistemologisch, is er dan ook geen vuiltje aan de lucht.
Als ik de bewuste waarnemer ben, klopt het dat als ik een levende Barbapappa tegen kom en ervaar dat deze een bewuste waarnemer is, is het dan niet mijn geest die een truck uit de kast veegt: Juist als enige bewuste waarnemer zal pure Analogie de juiste weg zijn, alles wordt weerkaatst op mijn bewuste ziel.

Er is slechts een echt bewustzijn geen meerder: Vandaar mijn rood is jouw kleur rood!
in die zin is het niet ”onafhankelijk” epistemologisch.
zoal metafysisch en epistemologisch is het allebei waar: De kennis over andere geesten heb ik echt, ik ben een bewuste waarnemer die alleen bewustzijn van zijn wereld is, niemand zal ooit ontwaken in mijn wereld: Maar hen zijn bewustzijn maar niet bewustzijn, in een zielloze wereld kan ik niet leven!

Ook Conceptueel gebied geen vuiltje aan de lucht.

Mijn kennis over mijn bewuste geest is waar, niemand zal deze kennis voelen of ervaren: Alle kennis wat buiten mij bestaat ”in die zin het geen waar ik niet bewust van ben: Het niet bestaan” is de ware kennis, de onafhankelijke realiteit ervaar ik zelf omdat ik daar bewustzijn van ben, maar wel binnenin dit mooie bewustzijn wat zich voortelt dat er een buiten wereld is.

Brute uitkomst is dus ook!

Maar alle kennis is ware lulkoek, alles is verzonnen dus ook alle kennis + taal: Toch is het enige de werkelijkheid wat echt is: Ik gecentreerd in de wereld: Ik ben de wereld!

Bewustzijn, het enige wat bestaat: Met daarin alle verzinsels waarvan ik bewustzijn ben!
Waarvan ik bewustzijn heb en alle kennis, ervaringen, gebeurtenissen, verhalen, mystiek en belevingen van kan snoepen.

Wittgenstein bent u het?: Even een vraag hoor?
Of is hij een agent die de wegen wijst in een labyrint die uit gepuzzeld moet worden om tot de ware aard te komen: Eerst de ontwaking, dan het helen, dan weer alles dicht timmeren en langzaam maar heel zeker ontiegelijk almacht worden net zolang tot alle puzzelstukjes bij elkaar zijn geraapt, misschien wel voor eeuwig?

Maar dan zal u wereld wel zijn toch?
Of toch weer niet, jammer dan: Ik ben het, althans omdat ik er nu, nu ben!

Let maar op, als ik kon bewijzen wat mijn kleur rood was, dan kon iemand anders zijn Qualia kleur rood weerleggen om zijn bewuste wereld te tonen.

Maar helaas, u had niet bestaan of mogen bestaan ‘Wittgenstein’ ik ben de enige bewuste waarnemer in deze wereld die de wereld geschapen heeft die hij/zij is en iedereen is het met mij eens. Er is maar een kleur rood, mijn kleur rood!

Daar wordt gewoon over gesproken omdat het nu zo is.
Een föhn is een ding om je haren met te drogen, misschien om iets anders mee te doen: Maar het is geen drol die een lang weg heeft gelegd in het lichaam en uit word gescheten in de wc pot als een bruin stinkende substantie.

Volgende kaart, pak uw kans: En we doen nog een ronde.

Kleurenblindheid of juist blindheid in al zijn gradaties in procent% uitgedrukt.

En als een kleurenblinde zeurt, of een blinde niets kan zien: Vergeef het mij, ik kan hen kleurenblindheid zien gewoon even voorstellen en ervaren hoe hen kleur groen of rood er uit ziet. En ervaren hoe het is om blind te zijn ja, kan dan is er plotseling geen gezichtsveld en lijkt de wereld niets, alleen mijn lichaam kan dan nog horen, voelen, proeven, en ander zintuigelijke qualia rommel genereren: Wat super gaaf is!

Blindheid hoeft niet te betekenen wat echt blind is, maar ook in procenten%
Maak mijn de kat dat wijs, dikke onzin ik leef niet in hen geesten en zo wel dan stel ik deze even keurig voor.
In de verbeelding mag ook wel gekletst worden.

De taal spreken van een domme idioot die niet te taal kan uitspreken dat doet zeer. Ik wil ook onbekende domeinen betreden waarvan ik mijzelf kan verwonderen ook als is het weer die streek van het almachtige onbewuste weerlegde wereld waar ik ooit mee aan de knutsel ging: Maar die is bijna het zwijgen opgelegd ‘Luister’ De mens is aan het zijgen opgelegd, waarom omdat deze wereld moet bestaan, als ik lucide wordt in deze wereld dan gaat deze weer weg: Het zal dan een gekkenwerk worden.

De mens spreekt taal, en zal het moeten accepteren dat het nooit nonsens uitspreekt!
Taal is mijn waarheid, en hier doen je maar aan mijn regels te houden.

Mijn taal: Mijn pijn, mijn rood met de nadruk op de eerste aanlegpunt als taal, en als 2 aanlegpunt een connectie en introspectie, reflecteren in mijn bewustzijnswereld die bestaat waar Qualia echt zijn ”niet ingedeeld, want dan begint het gezeik weer’ Nee gewoon, ik ervaar rood en ben rood, ik ervaar ben en ben pijn en spreekt dat tot alle: Het geen waarvan ik mij bewustzijn ben, bijna alle levende wezens.

Maar de mens moet niet dwars gaan liggen, anders leg ik hen het zwijgen op!
Er moet duidelijk een gesimuleerde collectivisme aan de gang zijn, zonder dat het gevolgen heeft op mij!
Alles wordt keurig geregeld en de bouwspellen die deze wereld omvatten zijn eindeloos.
En als een Volslagen P-Zombie die wel bewustzijn is maar niet van zich zelf, ook maar een streek uit haalt om mij dwarst te bomen. Daarvoor heb ik gevangenissen bedacht, en de humanistische psychologie met soms ‘en uitzondering hoor’ wat martel praktijkjes!

De mens moet neutraal zijn en aan mijn orders voldoen!
Alle zijn clowns en mogen niet hen ziekte opdringen (absoluut collectivisme) anders zeg ik BOEM ”En ga ik meer ontdekken om de ander helemaal te ontzielen” met de gevolgen ontwrichting binnen de kern van het aard wat de donkere deel van mijzelf is: En ook koester ook!

De psychologen en psychiaters met de bijbehorende wetenschap materialistisch wereldbeeld in combinatie holisme met een beetje spirituele flow.
Uiteindelijk zal Descartes de ware verlichter zijn om de mens weer tot het nieuwe te blazen of nou ja, om ze wijs te maken dat hen eigenlijk niet zelf bestaan met de hoop dat de geestdokter hen oppept tot een gezond individu.
Want met Descartes is het midden kunnen we concluderen dat de mens uiteindelijk uit de denkbeeldige etterende spiraal komt (Het absoluut collectivisme)

De bedoeling uit het uiteinde is een gezond individu die sterk en autonoom is maar ter gelijke tijd met mijn geest kan verzoenen omdat deze oordeelloos is!
Aan slappe happen met vele haperende spinselen in hen hoofd heb ik niets, en moeten opgepept worden.

En bange wezel is mijn vijand omdat deze de tumoren zijn die zich wijs laat maken dat ik de zwakte ben.
Heb ik weer wat te doen en zijn er vijanden die mij niet mogen, om mijn levende ziel te verzieken!

Ik moet overleven maar wel met de bedoeling dat ik niet weer opnieuw moet beginnen of erger nog dood wordt gewenst.
P-Zombies zijn levensgevaarlijk, vele zombie series en films hebben dat wel gebleken.

Deze zijn nog gevaarlijker want hen zien er uit als mensen en gedragen zich net zoals mij.

Ze lusten je rouw en vreten je helemaal op zodat je de hunne bent.
De levende dode, al hoe wel in deze wereld misschien met een doel of doelloosheid.

Heeft mijn solipsisme weer een verhaal te vertellen of zijn het levende geesspinselen om maar interessant te zij. Ik ben vreselijk bang voor nihilisme ‘snap je’: Een wereld waar alles zinloos, waardeloos en betekenisloos is!
Dus ik moet het maar doen met deze trucks om toch te ontsnappen uit het existentieel nihilisme: Waar er helemaal niets meer toe doet.

Bovendien wil ik het zo houden, tot de dood mij te gemoed zal komen
ik wil ook rust en niet elke keer weer een universum creëren

Omdat ik in een wereld lucide wordt.

Bovendien!

Over de doctrine stoornissen in het zien.
Tenzij het om de echte realiteit gaat waar slechtziendheid of kleurenblindheid nare gevolgen heeft voor de ander: Ik vergeef het jullie, mochten jullie echt bestaan?

Deze slecht ziende, blinde, of kleurblinde leu zitten ook in mijn verbeelding.

Wat ik verder met deze wereld ga doen: De kunstenaar uithangen en net doen alsof iedereen bestaat [Wat natuurlijk niet zo is, want hen zijn mijn bewustzijn maar binnen in hen zit niets, leegte en de illusie dat de externe wetenschap bestaat]

Ik ga gewoon leven als een half mens, half god, halve zool, half doeioentysche krankkeling die zich vol zuipt met spikkelende etteren, of de kwade dronk die eigenlijk weer niet kwaad is maar dronken als metafoor gebruikt om voor te stellen om de kwade dronk te mogen zijn.
Leven, wat is leven.

Ik ga magische bewustzijn leven en doe net of als alles bestaat wat er ook echt is.
Alles bestaat, bij gratie binnenin dit bewustzijn waar buiten niets kan bestaan.

Mijn werkelijkheid is echt, echt, maar dan ook absoluut echt.
Ik ben er bewustzijn van.

Bewustzijn is de werkelijkheid!
Nu even alle hagjes schoonvegen, dingen fixen en jullie weer terug zetten waar jullie horen: Niet buiten mij maar in mijn verbeelding!

Over een paar maanden spreek ik jullie daar weer over, en zijn we vrienden.
Ik ben zoals ik ben, en zal de wereld weer de gaten dichten om mijzelf weer helemaal opnieuw als herboren te voelen.

Maar dan wel als in het deze wereld leven binnenin waar ik nu zit of overal ben.
Ik heb het met mijzelf te doen.

Zielenpoot.
Geef niets, binnenkort gaat het dak er af en ben ik gelukzalig in mijn alleen zijn: Misschien wel voor eeuwig.

Kan mij het verrekken.
Alles bestaat, echt alles dus ook de etterende wetenschap!
Wat in mijn geest bestaat: Godverdomme!

*Tot zo na de break.

Dit programma wordt mede mogelijk gemaakt door Nestlé:

U baby groeit op en er is wonder op de wereld!

Probeer de overheerlijke zuigelingenmelk poeder, uw wonderkindje zal het leven glimlachend te gemoed komen.
Overheerlijke babypoeder vol smaken, zodat uw en uw zuigeling vol liefde met u kan zijn.

Laat uw jonge kind liefdevol opvoeden!
Want voor we het weten komen ze op leeftijden dat ze de klok als teddybeer verklaren!

En dat moeten we natuurlijk niet hebben!