Niet met de nadruk op wat dat kan zijn. Maar het grappige is namelijk dat ik via een omweg link naar BOL.com app werd gestuurd op de smartphone.

En toen stond er dat dat link of de omweg naar deze link toe binnenin de Applicatie: Deze pagina is opgegeten door een Eenhorn!

Dit vond ik op zich wel een mooie uitspraak of een metafoor. Want als deze wezens het pad gemoed treden dat leven we in een Alice in wonderland! Maar binnenin de wereld van de wetenschappelijke paradigma of erger het dualisme! Is er geen twijfel over voor geen oorzaken en gevolgen binnenin het feit dat de tijdcontinuïteit op de achtergrond mee denderd natuurlijk!

Als kind tekende ik graag autowegen op a4 papiertjes zonder mijzelf af te vragen welke bestemming de beste optie is. Is het de A28 en snelweg A32 tussen Zwolle en Steenwijk of toch de A35 in het mooie boerenverstand Oosten in het gave kikkerlandje.
Ik tekende graag autowegen, en verkeersborden maar zelfs landkaarten, wereldkaarten met de bijbehorende symbolen.

Het is gewoon om leuk te zijn en mijzelf in te plezierigen, zelf in de meest beruchte wijk [voor mijn gevoel, de Oostermeenthe in steenwijk] voelde ik mij heel plezierig toen ik de hele buurt ondertekende met stoepkrijt: Er was nog geen uitputtende emotiekracht om de penseelstreken bot te vieren op canvas.
Het is groter en nog groter dan dat zelfs, het is een mengelmoes van bizarre verlangen en begeerte naar pijnen om zo doende de angst in het lijf goed te laten invoelen.
In deze prachtige plaats heb ik een lucifer gegenereerd in mijn eigen gestalte. En heb ook goed kennis gemaakt met de kwaadwillige schimmen die ooit mijn leuke vrienden waren!
Iedereen ontpopte [De ander dus] tot een lelijk mot met prachtige fluoriserende kleuren op hen vleugels: De Apocalyps was nog niet eens compleet, en de pesterijen konden beginnen! Een eeuwig lijkend durend verzwolgen in de meest grote woede-uitbarstingen die zijn weerga niet meer kende!

Een symfonie van harken, schoffels, stukken glas, messen, vuistslagen, schoppen en slaan vieren de boventoon tussen alle harmonie door. Het was oorlog, tussen mij en de rest van de buurt of misschien zelfs de hele wereld!
Ik als kindeke van een jaar of 7 a 8 die aan een stuk door op zijn tenen moest gaan lopen! Als toch, er tussen al het dwaze leed een kalmte glorie mij op een rustige oceaan liet varen in rustige periodes des tijd.

En daar was weinig voor nodig, geen confrontatie opzoeken met de beulenbakken, of ter wel de grote jongens die de dienst bepaalde.

Ik heb door deze balans, yin yang geen echte harde klappen op mijn broze gezicht gekregen, en mocht ik steentjes koppen ook al was het Karma: Mijn broze kinderlichaam kon deze wel verdragen!

Ik leek wel onsterfelijk en niets weerhielden mij om elke dag de grillen op te zoeken, ook al was het ‘m’ te doen om lekker en overheerlijk rustig terug te trekken in mijn veilige thuishaven: De slaapkamer waar ik graag speelde met van alles, vooral technische dingen, scheppen en verbeeldingskracht een feestje laten bouwen!

Ik was extreem bang maar ter gelijke tijd had ik de meest prachtige leven ooit. Ik was in balans met de kwaadwillige demon in mijzelf. Kortom er waren geen gevolgen, oorzaken en gevolgen!

En dat maakte soms dikke klappers zoals van de het klimrek afgeschopt, met een schap een gat in mijn hoofd geslagen, bijna verdronken omdat kinderen [oh, wacht dat was veel eerder] mij van het luchtband hebben geschopt, een bloedende keel omdat ik op eetbare zoethout moest gaan eten. Ik was niet bang voor de dood, steker nog dat bestond nog niet eens. Ik was de God en de schepper van het kwaad maar ook van alle stress die ik nu in mijn lichaam ervaar!

Oude wonden slijten niet!
Maar het heeft extreme gevolgen op de volwassene geest, waardoor ik mijzelf in balans moet houden en de pijnen of een vervelende afloop [ook al is het maar altijd denkbeeldig, wat natuurlijk zo is]

Een grammetje te zwaar en ik voel de pijn. Omdat mijn gestalte van een lichaam beangstigend is voor vele mensen kom ik de vuistslagen van de ander niet tegen.

Maar door alle ongelukjes [in mijn kindertijd] ook veroorzaakt door mijzelf heb ik mooie littekens overgehouden!

Mocht ik bang zijn dat er een ander God die mij wil verzwolgen, pijnigen en wil doden. Dan is er maar een ding: Kijk je benen, waarneem je voeten, zie de schrammetjes, en besef dat ik heel veel wonden had in mijn kindertijd. Ervaar de pijnen, en voel in hoe ik een lelijk val maakte met mijn fiets waardoor mijn hele lichaam bloede, voel de harde klap van een voetbal op mijn gezicht. Voel die pijn godverdomme: Ben ik dood, besta ik nog steeds!

Voel, ervaar, en besef: Er is alleen maar angst. Dit ben ik Remco.
Een lelijke, lelijke, lelijke litteken is prachtig mooi.

Ooit was ik niet bang voor de dood.
En nu, kan ik het niet meer zeker weten!

Als ik kind was ik bang voor volwassen zijn, niet alleen bang om nooit te spelen maar ook om te lijden: Wegrotten in angst ook al is het ‘m’ te doen dat de ander mijn shit niet meer zal fixen.

Los het zelf maar op!
Vandaar dat ik lelijke spelletjes speel, vooral om mijzelf gek te maken uit krankzinnigheid!

Ik ervaar in mijzelf nog steeds die oerlelijke duivelse schim.
De rot: De roze olifant, de space koe, de kwaadwillige aliens en nu de eenhorn!
En er komen steeds meer bizarre wezens om de hoek kijken.
Want in mijn vroegere jaren had ik ook een aantal bizarre schimmen in mijzelf.
De donker bruine kotsmoeder met haar nare streken!
Al deze wezens maken mijn leven helemaal zuur. Maar ik weet ook dat ik hen nodig heb om een hemel te scheppen, de woede-uitbarstingen te voelen.

Dus dikke reed 2 bier, ik wil nooit dood en zal voor een eeuwig bestaan kiezen waar ik nooit zeker van kan zijn dat er op de hoeken van de straten, tussen de boze muren en verstopte in riolen wezens schuil houden die iets willen flikken.

Eenzaamheid is prachtig als er leven is en dat er angstige wezens zijn.
Doodbloeden zal ik nooit.

Maar de wetenschap is nu mijn nieuw vijand. Zij willen altijd maar saaiheid, eenheidsworst, duidelijkheid, betutteling, saaiheid, en vooral het kotsmakende ding, veiligheid. Deze is mijn vijand en zal ik willen bestrijden desnoods ervaar flinke pijnen: Het interesseert mij niets.

Ik ben woest, heel erg woest. En zal dit koppige wezen is even heel goed aanpakken ook al weet ik dat ik op de weegschaal balans moet houden: Om eventjes mijn woed te koelen tijdens het spelen van een computerspel of het beluisteren naar mooie muziek!

De rot is niet weg, en zal nooit weg gaan.

Dit is hoe ik het ervaar.

Ik haat de dood!
Maar daarover gaan denken en keihard lijden is de uitweg naar het labyrint de verrukkelijke.

Dood gaan is de schim en het einde van alles?
Nee dood gaan is slechts het begin en dan begint het spel weer opnieuw.

Ik wens ook nu, dat ik idem mijn lijf de 120 zal bereiken. Wat dat gaat gebeuren.

Ik ben nu 41, dus ha,ha nog: Ach kan mij het verreken nog een eeuwig leven te gemoed!

Ik weet niet eens wanneer ik dood ga, of dat er überhaupt een dood is!
Het is allemaal maar een spelletje en een nietsdoener om even in te voelen hoe voor te kunnen stellen om een gewoon mensje te zijn.

Ik weet het zeker, ik ga nooit dood!

Er is alleen maar angst en lijden. Maar door dit kan ik scheppen en in mijn verbeeldingskracht de !!Eenhorn bepleiten. /

Maar het internet heeft wel veel doodgeslagen in mijzelf zeg, pfffffff.

Ik heb er voor gewaarschuwd, in midden 2005 omdat ik het idee had dat er veel angsten komen die alles liet dood bloeden. Maar gelukkig maar is het internet voor mij een vrije plek om mijn lijden vandaan te halen, maar ook een plek om rustig informatie op te zoeken over alles en nog wat. Het heeft mij vele malen wijzer en nieuwsgieriger gemaakt zodat mijn plannetjes in mijn verbeelding vindrijker zijn geworden, beter dan ooit zelfs.

Het internet, en plek voor schimmen, trollen, en vooral social media die de tegenwoordige wijzers doen tikken. Maar ik weet de vermakelijke plekken te vinden, zelfs zonder het Darkweb op te gaan!

Gij zoekt, gij zal vinden!……..

Een oneindigheid ideeën!…..

En dat heeft soms leuke cadeautjes in zijn Petto. Een nieuw wezen gevonden en gewonnen.

De geestverruimende en opetende wezen die walging oproept bij trolleniaanse schimmen uit het moerasbos!

Pas maar op!
Als de link wordt opgegeten door een Eenhorn!

Er is weer een plek gevonden om vijanden te smeden en vriendschappen te sluiten.

Balans omdat de 2 uitersten volledig zijn doorgedraaid. De angst is voelbaar dat wel!
Gelukkig maar zit de wereld vol van verrassingen!

Tot wel een eeuwigheid door.

Moet ik door gaan tot een eeuwigheid door.

Angst is een prachtig ding, maar het kan ook omslaan in diepe angst met eventuele oorzaken en gevolgen.
En dan moet ik weer vechten om een waardevol bestaan te hebben, ook al zijn mijn nieuwe angsten veelal veroorzaakt door het internet.

De Eenhorn had meerdere links kunnen opeten.
Maar dat doet hij/zij niet!
Het was maar een stupide link naar een verwijzing op de Bol.com.

En dat los ik handig op!
Shit opzoeken, wel met een fysiek computermuis [ een desktop computer alom]

De veiligst weg voor onzin!
* ‘Dit kut’ smartphone kan ik ergens anders voor gebruiken.

Vijanden bepleiten om de telefoon als zwarte doos denkbeeldig te genereren, een beetje trollen op feestboek.
En natuurlijk, domme Selfies maken om maar in te zien dat ik een knappe jongen ben!