Langs het waterkant pratende bomen oh zo prachtig en blij!
Het wezen eet of kraamt bepaalde tonen uit tot den uwe. Het gejammer van het ver weg toch den praten paraat.
Wie zal zien zal uw waarnemen als gek alstoch fantastisch.
Kleurenrijk klinkt de spiegels, spetters water op de bomen die knars gekken roepen.
De pratende eet, een spuwt zijn gal op het lichtgeblakerde. Alles moet perfect zijn schuwt het wezen, gadverdamme wat is perfect zijn een smerig zuur verschimmeld etenswaar. Waarom perfectie iets lelijks kan zijn en de ziekt zal laten bloeien als uggh roepende schimmelbomen!

De bomen zijn wijs en geven nieuwe leven tot den vruchten en weer terug tot in de wortel die niet de kiem gesmoord mag worden!

Er klinken liederen van vrolijkheid die de code van een bepaalde universum weergeeft. Volkomen iets nieuws en prachtig zal het normaal zijn als diamanten laten sieren.
De kleuren uit de regenboog scheppen nieuw licht wat duisterlicht doet blijken. De stopcontact waar de stekker in zit blijft hopen dat het elektronisch zal doen.

Het wezen spat uitzichinzich zelf en rommelt met vormen en kleuren. Een dubbelkijk is herboren waar in dit bizarre ultra dimensionale wereld zal smachten naar creatie!
De verslondenraars zullen praten als wijsmannen die de bomen laten fluiten in een nieuw lied!

Het landschap wordt nu overdonderd door dit prachtige vrucht waarin alles tot stand zal komen.
Spetters zullen sieren en glinsteren uit deze explosie van vorm en waanzin kleur.

De wereld lijkt op dat moment te misselijk als een suikerspin die rondtolt op de maagwand waar blije verteringen de baas zal zal zijn om het zoet tot energie zal laten gloeien.

Het wordt erg zoet en alles zal duizelen in pretlichten.
Draaiend tot een nieuwe schepping, een wereld die uit dimensies en fratsen bestaat!

De gekte voorbij en de kleur tot den abstracte.

Kunstwezen wat gaat u ver weg.
Ver, weg uit het gezonde verstand zo de abstracte wereld in.

Prachtige wezens zullen hen koekjes zoet eten.