De gedreven machine draait zijn tandwielen pracht fantastisch.
De motortjes gieren hen kopperdraadeden tot mechanische stroomstoten.
Het dondert en bliksemt!
De gele monstertjes laawaaien hen pretpark oer geluiden in rioolbuizen.
De wc pot wordt doorgetrokken: De notenmeuk wordt gezuiverd in tandwielen koper machine geschreeuw!
Het wezen draait op volle toeren, de printplaten knipperen hen lichtjes op de noot van oer-rioolbuizen vermaak. De gulp gaat open en het zoute zoet wordt geloosd in buizen.
Het hele verhaal is urine en notenmuskaat.
In de machine wordt alles omgezet tot absolute getallen reeksen en priemgetallen. Het geheel rekent en geeft input in diodes en transistoren.
De steden van landschap op planeet de omtoveren lawaaien hen nieuwe stedelijke leven!
Alles wordt tot den uwe gebrachte, een landkaart telt zijn landen, en de wegenkaart telt zijn wegen en symbolen.
Alles tot volmaakte eenheden tot prachtige steden omgetoverd! De steden sieren hen prachten der hemel zijde. Alles blinkt, glimt en verlicht tot den uwe.
Er ontstaat donder en bliksem.
De gele monstertjes vieren nu echt feest.
Op omgetoverde printplaten die op wereldjes lijken.
Daar gebeuren verhalen die verteld worden.
De wakkere transistor.
De dwaze weerstand.
Geulen pret condensatoren.
De schijn niet, ic’s opgebakken microchip.
En tal van andere onderdelen gespuis!

De een viert feest aan het zwembad, waar de badmeester de heupen dans doet op spaghetti muziek.
De ander loopt door de stad en koopt dure parfum om zo doende in trek te zijn bij uitgerekte dwazen koor.

En nog van alles draaien op deze tandwielen.
En verhaal over de verloren muziekdoos?
Of de gele monstertjes die deze machine tot stand hebben gebracht.
In een universum, ongeneigd groot.

Alle machines die steden bouwen, creëren deze machine pracht.
Er wordt gegraven in zand.
De kristallen glinsteren in het nieuwe stenen rijk.
Verbeelding komt tot den uwe!
Draaien, draaien en printplaten laten leven.
Alle onderdelen maken muziek.

De symfonie, Deathcore, of harde house meuk denderen plezierig door.
De buizen voeren stofjes af die uit gezouten urine komen.
Net mijn behoefte gedaan in de zandbak van vermaak.

In een buizennetwerk van kilometers lang zo naar de waterzuivering.
Een plek waar getennist wordt met rozenbottels.

1-2 is de eindstand: Maar wie is de winnaar.
Alles is gecontroleerd en gecondenseerd.
Verdampen, mist, stoom en rook.
De druppels op stenen glas platen waar kristallen tot euforie geblazen wordt.
De rozenbottels pengelen heen en weer op tennisrekkers: Heen en weer met daartussen in de ruimte. Er zijn geen punten gescoord ook lijkt het zo, 1-2 is het niet.
Opeens, plonsde een rozenbottel in het waterzuivering systeem waar mijn urine gezuiverd tot puur goud.
In silo’s, mengbakken, draaiende motoren aangesloten op fabrieksmechanica. Er word nieuwe muziek gecomponeerd en ondertussen zijn de graafmachines en bulldozers zand aan het scheppen tot nieuwe menselijke wezens.
Alles maakt muziek.
Er is een klomp goud ontstaan en deze wordt per vliegtuig vervoerd naar mijn zandbak.
Microscopisch klein maar wel degelijk zichtbaar.

Dit klomp goud, gaat door de machine van onze gele monstertjes.
En daar is de eindstand.

Niemand gewonnen of verloren!
En door gaan tot den uwe worden gebracht.

Een edelsteen op printplaten die op steden lijken: Op andere planeten, de muziekplaneten.
En, de machine draait door, tussen de onweersbuien door.
Alles wordt tot leven geblazen.
De pijpen en rioolbuizen fluiten en zoemen hen muziek.,