{"id":781,"date":"2025-10-15T12:48:05","date_gmt":"2025-10-15T12:48:05","guid":{"rendered":"https:\/\/artistieke-blauweluchtmetafoor.nl\/?p=781"},"modified":"2025-10-15T12:48:05","modified_gmt":"2025-10-15T12:48:05","slug":"bij-de-psycholoog","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/artistieke-blauweluchtmetafoor.nl\/index.php\/2025\/10\/15\/bij-de-psycholoog\/","title":{"rendered":"Bij de psycholoog!"},"content":{"rendered":"

Als de klank en pingelend op een akoestische kunstwerk, raakte de snaar de verkeerde voeler. Een achterlijke omkijk naar mij met een duivels oog schudde mijn geest tot een aardbeving. Als helder licht de duisternis samenvallen tot een schokgolf die lichtelijk voelde als paniek. <\/span><\/p>\n

Ik was opeens de lelijkerd, of erger de stumperd of een politieke tegenstander of zo iets. Ik kan niet weten maar zeker weten kan ik het in mijzelf wel. Mijn interpretatie was levensecht! En toch ga ik gebukt onder gaslichting en gedreven passie die al mijn lelijke kop laat sudderen! Mensen die mij zogenaamd aantrekkelijk vinden hebben gewoon ongelijk. <\/span><\/p>\n

Of misschien gelijk om de schijn te spelen net zoals de rest van mijn belevende surrealistische werkelijkheid. <\/span><\/p>\n

Ik was woedend en voelde zelfs een wrok!<\/span><\/p>\n

En ja, dan spelen de jongens en meisjes in het speeltuin vol afschuwwekkende en lustopwekkende taferelen. <\/span><\/p>\n

Ik kon god geen vergiffenis vragen en belanden zo de stroboscoop Hell in waarin duisternis de rest doet. Het was geen pure gedachte, het was geen verbeelding of een 2e realiteit. Het is slechts de voorstelling met woorden besmeurd. <\/span><\/p>\n

De klank was zo, als een kop die ik van iemand zijn lijf rukte er een paar corrigerende tikken op uit deelde net als het spelen op een gitaar, de banjo, een luit of een viool. Er weerklonk een de Spaanse temperament waarin Bach nog een feestje op tafel zal kunnen vieren. <\/span><\/p>\n

In een park waar een tafel op stond met allerlei borden met afgerukte ledematen er op. Hoofden sieren op palen, organen op borden gesierd. Botten die verslonden werden door grasmaaiers op wielen. Alles was rijk gesierd met vlees, menselijk vlees. <\/span><\/p>\n

Ik kan deze<\/span> mensen wel villen, hen armen en benen op ander lichamen naaien. Afgerukte handen gebruiken als metafoor en de pijnen laten klinken die door de merg en benen heen gingen. <\/span><\/p>\n

Ik pakte de vijand en knipte zijn vingers af, zodat hen niet naar mij kon wijzen. Ik trok zijn hart uit zijn borstkast en en liet deze kloppend verder liggen op een schaaltje. De rest van het lijf trok ik in de paal. Van anus tot de mond lang heel lang laten wegrotten. <\/span><\/p>\n

Het is niet het vermaak om iemand te pijnigen. Het is de juiste zang die de noten laat kraken. Want iemand doden is doodsverveeld; iemand doden is compleet zinloos. Liever in leven dan af tuigen en tot de dood martelen. <\/span><\/p>\n

Ondertussen is mijn woede gestild, nou ja niet dus! <\/span>
\nMaar ondertussen kreeg ik gezelschap van kabouters die met hen puntmutsen scheten lieten: De filosofie van de anus!<\/span><\/p>\n

Het hele tafereel van martelen weerklonk als levensecht waardoor er rotte lichamen tot keutels omver werden verworpen waarin een Brutal death metal muziekje de boel in de hens stak. <\/span><\/p>\n

Rotting, rotting, Mother Fucking rotting, dhwaaaas der rotten der klanken!<\/span><\/p>\n

Het tierde er op los <\/span>
\nEn mijn haat werd gevuld met nog meer haat die tevens de haat van plezierringen zijn. <\/span>
\nDe lampionnen boven de freestafel gingen aan. En de kabouter gingen op diner. Het kreunen van de half dode lichamen waarin pijn nog bestond werd langzaam opgegeten!<\/span><\/p>\n

Het was opgegeten geworden tot de laatste puf. <\/span>
\nUiteindelijk werd er volop gefeest waarin lichten en feestelijke taferelen alles sierende tot een waar sprookjesbos waarin verhalen werden verteld.<\/span><\/p>\n

En plotseling was het stil; het was stil na 2 seconden. Ik was uit mijn duistere gedachten gekatapulteerd. De bus waarin ik in zat reed verder op naar de psycholoog. <\/span><\/p>\n

Eenmaal binnen denderde ik woedend de trap op, mompelend allicht scheldend tree per tree. <\/span>
\nDe psycholoog voelde mijn energie die overweldigend was!<\/span><\/p>\n

Zij bleef kalm en haar gezicht leekt sereen!<\/span>
\nDaar haar kalmte en expertise kwam ik tot rust. Ik mocht even uitrazen en mijn woede botvieren in dwaas woorden. <\/span><\/p>\n

Daarna pakte de psycholoog emoties kaartjes. <\/span>
\nIk bleef rustig en volgde precies wat er moest gaan gebeuren. <\/span>
\nKaart voor kaart weerklonk mijn woede, haat, en boosheid!<\/span>
\nVeel rode en bruine tinten. <\/span><\/p>\n

Toen moest ik omschrijven wat ik voelde!<\/span>
\nDat was makkelijk. <\/span><\/p>\n

Langzaam maar zeker ging de woedende gevoel en de duistere gedachte weg. <\/span><\/p>\n

Toen mocht ik opzeggen waar ik heel blij mee ben. <\/span>
\nIn dit geval iets artistiek!<\/span>
\nEn wel-hier is het zelfs in duisternis artistiek. <\/span><\/p>\n

Daar wordt ik vrolijk van. <\/span>
\nIk mocht mijn mooie en liefdesvolle wereld vertellen.<\/span><\/p>\n

\nErgens in een mooi bos zat ik op een bankje. <\/span>
\nHet herfst klank weerspiegelde zijn zingeving.,<\/span>
\nHet bos was mooi en de vogels vloten prachtige muziekstukken.<\/span>
\nEen omgeving prachtig mooi, gekleurd in alle kleuren die ervaarbaar zijn. <\/span>
\nDe bladeren waaien zachtjes van de bomen af waarin het zonlicht de herfstbladen laat glinsteren. <\/span>
\nDe kleuren springen er uit en gaan de grond te gemoed waarin de wereld samen komt. <\/span>
\nVoedingsbodem van geluk waar alles zingt en doet. <\/span>
\nHet leek wel een prachtig romantische film waar alle bladeren gekleurd in geel, oranje, rood, bruin tinten elkaar overvloeide tot een oceaan van wonderbaarlijkheid.<\/span><\/p>\n

Alles valt samen tot een abstract schilderij!<\/span>
\nDe glinsteringen en de kleur spelend op de symfonie van een prachtig klassiek muziekstuk.<\/span><\/p>\n

Ik zat op een sierlijke bank omringt door herfst rododendronstruiken. Het is een denkbankje waar mijn gedachte tot spelen gemaakt kan worden. <\/span><\/p>\n

Ik herschep en maak van alles een paradijs vol zang en geluk. <\/span><\/p>\n

De vijver tegenover mij was sprookjesachtig. <\/span>
\nWaarin vissen en vogels hen vrolijke dansjes doen.<\/span><\/p>\n

\n

Er was een sierlijke zwaan met de meeste prachtige vormen en kleuren.<\/span>
\nDe zwaan steeg op met zijn sierlijke vleugels. Het leek wel een kunstwerk wat op steeg, de symmetrische beweging wapperde gestrekt als een levend wezen die naar de hemel steeg in zijn meest fluwelen schoonheid. <\/span><\/p>\n

Ik kon het beest voelen dat het vloog, het vloog zo vrij; zo vrij dat er een goddelijk paradijs open sprong.<\/p>\n

Wijd en gestekt op naar de kosmos, onderweg in de zingende wolken waar wolken vormen maken.
\nHet wolkendek speelde de triomf van overwinning en bliezen hun goddelijk adem zo in dit betoverende bos waarin sprookjes en verhalen de mystiek bewogen!<\/p>\n

De wolken springen en dansen en cre\u00eberde een waar kunstwerken in al zijn sierlijke pracht.<\/p>\n

De zwaan ging als een raket en sierlijk de hemel prijken.
\nVer weg hier vandaan.
\nDe lucht vervormde en verbeelden het samenvallen in een mix zo war war. Een soep van abstractie die oogden als het vormen van een stukje klei naar naar een apart wezen. De kleuren mengde zich maar werden fluorescerend en vel van tinten.<\/p>\n

Er ontstonden rare vormen en een duizelig opwekkende samenspel van rare vormen die in vormen danste op de kakofonische gehuil uit het oord van de rare trip.<\/p>\n

Er ontstond een psychedelische wereld die zijn dwaasheden en mooiheden tot rare muziek bijtelde op de snoeiharde en rare beats van alles en nog wat.<\/p>\n

De trommels maakte daarin herrie en wekte een rare psychedelisch effect op.<\/p>\n

Verder weg gingen de hardheden en de rare vormen weg en ontvouwde tot een kosmos waarin sterren van alle kleuren de weg wezen.<\/p>\n

Er warren hopen sterren maar ook sterrenstelsels.<\/p>\n

Even verder was er een roze planeet met gele stippen die op een misvormde aardappel leek.
\nDe zwaan vloog er naar toe.<\/p>\n

En kwam in het rijk van vlees en rotting.
\nWaar kabouters op tafels van verrotting hen dansjes doen.
\nWaar bloemen op anussen lijken.
\nEn de geur van rot vlees en bederf een muffe zang zong.<\/p>\n

Daar ergens tussen de zenuwbomen van het vlees was de demon die zich woedend maakte.<\/p>\n

Mijzelf als kwaadwillige gedaante!<\/p>\n

De zwaan toverde met zijn vleugels deze wereld om tot het paradijs van liefde.
\nHet verrotting en zijn pijnen sidderde van boosheid, maar met het chagrijnige en boze gezicht spiegelde er een glimlach.<\/p>\n

Alles wat dwaas en mensenvlees, bloederige taferelen waren vormden zich als een kunstwerken om tot een kleurrijke paradijs van de lach.<\/p>\n

Er was vrolijkheid.<\/p>\n

Tot nu dan, zo ver!<\/p>\n

Tot de volgende keer met een nieuwe boosheid en de zwaan die het paradijs schept met zijn sierlijke vleugels.<\/p>\n

Ik deed mijn ogen open.
\nEn de demon lachte van zijn eigen lelijkheid.<\/p>\n

De psycholoog was te vrede en ik kon met alle geluk weer naar huis toe gaan.
\nDe volgende dag ging ik naar het autisten caf<\/span>\u00e9 en daar heb ik met mijn pen op papier vermaakt en uiteindelijk mensen aangetrokken waarvan ik eerst niet wist of hen mij wel mochten.<\/p>\n

Kortom, kunst onder de leiding van verbeeldingskracht en cre\u00ebren zijn heilig en maken weer gelukkig.<\/p>\n

En weg zijn de boosaardige gedachte van het lelijk zijn! <\/span><\/span><\/p>\n

\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Als de klank en pingelend op een akoestische kunstwerk, raakte de snaar de verkeerde voeler. Een achterlijke omkijk naar mij met een duivels oog schudde mijn geest tot een aardbeving. Als helder licht de duisternis samenvallen tot een schokgolf die lichtelijk voelde als paniek. Ik was opeens de lelijkerd, of erger de stumperd of een…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"gallery","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-781","post","type-post","status-publish","format-gallery","hentry","category-uncategorized","post_format-post-format-gallery"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/artistieke-blauweluchtmetafoor.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/781","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/artistieke-blauweluchtmetafoor.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/artistieke-blauweluchtmetafoor.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/artistieke-blauweluchtmetafoor.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/artistieke-blauweluchtmetafoor.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=781"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/artistieke-blauweluchtmetafoor.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/781\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":782,"href":"https:\/\/artistieke-blauweluchtmetafoor.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/781\/revisions\/782"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/artistieke-blauweluchtmetafoor.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=781"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/artistieke-blauweluchtmetafoor.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=781"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/artistieke-blauweluchtmetafoor.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=781"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}